Tydzień w Langwedocji, krainie katarów na południu Francji. Zamki na skalnych iglicach, święte źródła, „odwrócona góra" Bugarach i miejsca, które od wieków łączy legenda o Marii Magdalenie i świętym Graalu.
Kliknij pinezkę, aby przejść do opisu miejsca
Miasteczko nad rzeką Aude, w miejscu gdzie dolina wciska się między pierwsze grzbiety Pirenejów. To idealna baza wypadowa, bo do większości katarskich zamków i legendarnych miejsc regionu jedzie się stąd pół godziny, góra godzinę.
Wieczorem warto po prostu przejść się wzdłuż Aude i poczuć rytm południowej Francji. Targ, kawiarnie, szum rzeki i górujące nad dachami mury starego zamku.
Malutka wioska na wzgórzu, a wokół niej jedna z największych zagadek Francji. Ludzie mieszkali tu już w czasach prehistorycznych, później stała tu rzymska osada, a według lokalnych podań także świątynia Izydy.
Sercem miejsca jest kościół św. Marii Magdaleny oraz wieża Magdala z ogrodami. Sławę przyniósł im ksiądz Bérenger Saunière, który pod koniec XIX wieku zaczął nagle dysponować ogromnym majątkiem i do dziś nikt nie wie, skąd go wziął. Odnalazł skarb? A może dokumenty, za których milczenie ktoś płacił? Spór trwa, a wioska stała się mekką poszukiwaczy tajemnic. To stąd wyrosły tropy „Kodu Leonarda da Vinci".
Ciekawostka kulinarna: w miejscowej restauracji podają lody różane, podobno najlepsze w całym kraju katarów.
Katarski zamek na wzgórzu w krainie Quercorb, dziś zabytek klasy pomnika historii. W XII wieku tętnił życiem dworskim i był jednym z miejsc związanych z trubadurami, wędrownymi poetami i muzykami południa Francji.
Najsłynniejsza jest sala minstreli z kamiennymi konsolami przedstawiającymi grajków ze średniowiecznymi instrumentami. Akustyka do dziś robi wrażenie na każdym, kto odważy się zaśpiewać pod jej sklepieniem.
Uzdrowisko termalne w samym sercu kraju katarów. Z gorących źródeł korzystali już Rzymianie. Kameralny plac Deux Rennes to dobre miejsce na obiad, a słynny sklepik z minerałami kusi kryształowymi czaszkami i kamieniami z całego świata.
W zasięgu krótkiej wyprawy stąd leżą wielkie katarskie twierdze Quéribus i Peyrepertuse.
Nieopodal term ciepłe źródła mieszają się z wodą rzeki Sals i tworzą kaskadę basenów połączonych wodospadami. Jeden z nich ma kształt serca, a legenda głosi, że to właśnie tutaj Maria Magdalena udzielała chrztów swoim uczniom.
Obok znajduje się skała zwana skokiem zakochanych. Pary skaczą z niej do rzeki, trzymając się za ręce, na dowód miłości. Stąd wzięła się nazwa całego miejsca.
Leśną ścieżką ponad doliną dochodzi się do wykutego w skale tronu, którego wiek szacuje się na około 5000 lat. Według tradycji miejsce służyło katarom do inicjacji, a wcześniej mogło być związane z kultami przedchrześcijańskimi.
Tuż obok bije Source du Cercle, studnia zasilana dwoma naturalnymi źródłami. Jedno daje wodę białą, a drugie, bogate w żelazo, wodę czerwoną. Ten kontrast od wieków rozpala wyobraźnię pielgrzymów i poszukiwaczy symboli.
Najwyższy szczyt masywu Corbières (1230 m) i geologiczna osobliwość. Górne warstwy skał są tu miliony lat starsze niż dolne, dlatego mówi się o niej „odwrócona góra". Wejście na szczyt jest łatwe, a panorama od Pirenejów po Morze Śródziemne zapiera dech.
Wokół Bugarach narosło więcej legend niż wokół jakiejkolwiek innej góry Francji. Są opowieści o anomaliach magnetycznych, Skrzyżowaniu Czterech Wiatrów, starożytnej szkole misteriów, portalach do wnętrza Ziemi i niezliczone relacje o UFO. W 2012 roku wioska u podnóża trafiła na czołówki światowych mediów jako jedyne miejsce, które miało przetrwać koniec świata.
Między Bugarach a Mont Cardou stoją dwie olbrzymie skały nazywane Wrotami Atlantydy. W wapiennym wnętrzu góry kryją się jaskinie i podziemne wody, które zasilają ciepłą rzekę Sals płynącą ku Rennes-les-Bains.
W dolinie Ariège, koło miejscowości Ussat, znajduje się jaskinia uznawana za jedno z najświętszych miejsc katarów. Według tradycji udzielano tu consolamentum, czyli jedynego katarskiego sakramentu. To duchowe pocieszenie miało dawać bezpośrednie doświadczenie Boskiego źródła.
W pięciokątnej niszy wykutej w skale inicjowany stawał w geście przyjęcia. To jedno z tych miejsc, w których nawet sceptyk mimowolnie zniża głos.
Wąski, spektakularny wąwóz wycięty przez rzekę Agly na granicy departamentów Aude i Pyrénées-Orientales. Droga wykuta w skalnej ścianie należy do najbardziej widowiskowych we Francji.
To od wieków miejsce święte. Turkusowe baseny rzeki czczono jako wody uzdrawiające, poświęcone celtyckiej bogini Sironie, której imię znaczy „gwiazda". Lokalne podania umieszczają w pobliżu także miejsce kultu słonecznego boga Luga.
W ścianę wąwozu wrasta pustelnia św. Antoniego z niewielką grotą św. Magdaleny. Według legendy Maria Magdalena spisywała tutaj swoje zwoje. Trudno o lepszą scenerię dla takiej opowieści.
Twierdza na skalnej iglicy w Ariège, symbol całej katarskiej historii. Po wielomiesięcznym oblężeniu, w marcu 1244 roku, ponad dwustu katarów odmówiło wyrzeczenia się wiary i dobrowolnie weszło w płomienie stosu u podnóża góry. To miejsce do dziś nazywa się Polem Spalonych.
Z Montségur wiąże się jedna z najtrwalszych legend Europy. Tuż przed kapitulacją czterej wtajemniczeni mieli spuścić się nocą po linach ze skarbem twierdzy. Czym był? Tajną ewangelią, katarską „Księgą Miłości", a może samym Graalem? Nikt nie wie i właśnie dlatego Montségur bywa nazywany zamkiem Graala.
Warto zajrzeć też do pobliskiego kościoła Notre-Dame du Val d’Amour („Matki Bożej Doliny Miłości"), zbudowanego wokół świętej studni, która wciąż bije w krypcie, oraz do muzeum katarów w wiosce.
Na koniec trasy największa zachowana średniowieczna twierdza Europy, wpisana na listę UNESCO. Podwójny pierścień murów, kilkadziesiąt baszt, bazylika św. Nazariusza ze słynnymi witrażami i plątanina uliczek, w których łatwo zgubić poczucie czasu.
La Cité bywa zatłoczona w środku dnia. Najpiękniej jest wcześnie rano albo wieczorem, gdy mury łapią złote światło, a tłumy znikają. Idealne miejsce, żeby domknąć tydzień w krainie katarów.
Zdjęcia: Wikimedia Commons (wolne licencje).